Resimlerle Ünlü Şair ve Yazarlarımız (bakmazsanız üzülürüm)

[ÖmeR]

Resimlerle Ünlü Şair ve Yazarlarımız (bakmazsanız üzülürüm) FUZULİ (Aşk acısını onun kadar seven bir şair daha görülmemiştir.)



Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı
Felekler yandı âhımdan muradım şem’i yanmaz mı

Kamu bâmarına cânan devâ-yı derd eder ihsan
Niçin kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı

Şeb-i hicran yanar cânım döker kan çeşm-ı giryânım
Uyarır halkı efgaanım kara bahtım uyanmaz mı

Gül-i ruhşârına karşu gözümden kanlı akar su
Habîbim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı

Gamım pinhan dutardım ben dediler yâre kıl rûşen
Desem ol bî-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı

Değildim ben sana mâil sen ettin aklımı zâil
Bana ta’n eyleyen gafil seni görgeç utanmaz mı

Fuzûlî rind-i şeydâdır hemîşe halka rüsvâdır
Sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı

[ÖmeR]

Şairlerin Sultanı BAKİ



Bos egmezüz edâniye dünyâyi dûn içün

Allahadir tevekkülümüz itimâdimiz


Biz müttekâyi zerkes-i câhe dayanmaziz

Hakkin kemâl-i lutfunadir istinadimiz


Zühd ü salâha eylemezüz iltica hele

Tutdu egerçi âlem-i kevn'i fesadimiz


Minnet Hudâya devlet-i dünya fena bulur

Baki kalur sahife-i âlemde adimiz"

[ÖmeR]

Okumazsanız üzülürüm demişsin, okuduk...
Teşekkürler


Fuzuli'nin aşkı, beşeri aşk ile ilahi aşkın karışımı gibidir. Yar gibi; ama yardan da öte sevmiş Yaradan'ı...

aslında hep bunu anlatır şiirlerinde. Bir de biçok şairin konu edindiği Leyla ile Mecnun şiirleri vardır:

Alttaki şiirin hikayesi şöyle gelişir:

Leyla ile Kays, daha okuldayken birbirlerini sevmeye başlamışlardır. kısa zamanda bir aşk halini alan bu sevgi, çevrede dile düşünce; Leyla okuldan alınır.
böylece kays'ın aşkına, bir de ayrılık acısı eklenmiştir. bu, onun Mecnun olup çöllere düşmesine sebep olur.
Kays, babasının öğütlerine aldırmamış; hatta dertten kurtulması için Kabe'ye götürüldüğü zaman, Tanrıya yalvarırken derdinin artması yolunda dilekte bulunmuştur.
Kays'a verilmeyen Leyla, başka biriyle evlendirilir. Ama Kays'ın sevgisiyle, kendine el sürdürmez.
Çölde kuşlar ve geyiklerle arkadaşlık eden Mecnun, sanki dünya ile ilgisini kesmiştir; Leyla'nın hayali ile öylesine başbaşa kalmıştır ki, bir ara kendisini görmeye gelen Leylayı tanımaz bile, ve ona "Leyla benim içimdedir, sen kimsin ?" der.

Bir süre sonra Leyla ölür. Mecnun da onun mezarı başında Tanrı'dan 'şu şekilde' ölüm diler:

LEYLA ile MECNUN

Alem hoş idi ki var idi yar
Çün yar yok, olmazın ne kim var
Ey can, ten-i hasteden veda' et
Bir haste ile yeter niza et
Müştakınım ey ecel kerem kıl
Def-i elem eyle ref-i gam kıl
Kurtar beni ızdırab-ı gamdan
Ver müjde vucuduma ademden
Ayınemi eyle jenkten pak
Kıl perde-i i'tibarımı çak
Ref' et ne ise arada hail
Eyle meni ol nigara vasıl

Ya Rab ! bana cism ü can gerekmez
Canan yoğ ise cihan gerekmez

Minba'd zelil ü har kılma
Sergeşte-i rüzgar kılma
Çün raz-ı dilini etti takrir
Re'yine muvafık oldu takdir
İmdad kılup inayet-i Hak
Kıldı anı maksadına mülhak

Gül derdi hadika-i emelden
Mey içti sürahi-i ecelden
Kabrini kucakladı nigarın
Can sudkası etti ol mezarın
Leyli dedi, verdi can-ı şirin
Ol aşık-ı bi-karar ü miskin

Fuzuli

[ÖmeR]

Dünyevi aşkı işleyen, İstanbul Türkçesi' ni Divan şiirine sokan, en büyük İstanbul aşıklarından olan NEDİM



Haddeden geçmiş nezâket yâl ü bâl olmuş sana
Mey süzülmüş şişeden ruhsâr-ı al olmuş sana

Bûy-i gül taktîr olunmuş nâzın işlenmiş ucu
Biri olmuş hoy birisi dest-mâl olmuş sana

Sihr ü efsûn ile dolmuştur derûnun ey kalem
Zülfü Hârut’un demek mümkin ki nâl olmuş sana

Şöyle gird olmuş fireng-istan birikmiş bir yere
Sonra gelmiş gûşe-i ebrûda hâl olmuş sana

[ÖmeR]

Hüsn ü Aşk yazarı ŞEYH GALİP




Ey hame eser senin değildir
Ey şeb bu seher senin değildir

Envar-ı füyuz-ı Mürşid-i Rum
Afaka Fürugum etti malum

Kıldı beni tıfl-ı mısra' asa
Doğdum doğalı suhanle ber pa

Ben tıfl idim eylemezdim ülfet
Bulmuştu sözüm temam şöhret

Bi-minnet ü üstad-ı talim
Ser-name-i tab'ım etti tanzim

Allah Allah zihi inayet
Na- baliga hikmet-i belagat

Feyz erdi cenab-ı Mevlevi'den
Aldım nice ders Mesnevi'den

Güya ki o bahr-ı bi gerane
Olmuş hum-ı rengden nişane

Dil hemçü şegaal o bahre düştü
Hem-cinslerim başıma üştü

Tavus-ı behişte eyledim naz
Amma ki yok iktidar- ı pervaz

Boş boşuna ney veş ettim efgan
Ben söyledim oldu şem' giryan

Olmuştu bu sine dik-i hikmet
Ni'met leb-i gayre oldu kısmet

Sinemde ne aşk var ne tabiş
Ebna- yı zemana bir nümayiş

Müjdemden alındı aşinalar
Gitti hepisi deyip dualar
...

[ÖmeR]

Hiciv Türünün Büyük Üstadı NEF'İ



tahir efendi bana kelp demiş
iltifatı bu sözde zahirdir,
maliki mezhebim benim zira,
itikadımca kelp tahirdir.

[ÖmeR]

Halk şiirinin çapkın delikanlısı. KARACAOĞLAN

[acıbalım]

çok güzel bişi bu ya
iyi ki yapmışsın:)
ellerine sağlık